تبلیغات
حقوق تجارت - قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران 1370
‌قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران
‌فصل اول - اهداف و ضوابط كلی بخش تعاونی
‌ماده 1 - اهداف بخش تعاونی عبارت است از:
1 - ایجاد و تأمین شرایط و امكانات كار برای همه به منظور رسیدن به اشتغال كامل.
2 - قرار دادن وسائل كار در اختیار كسانی كه قادر بكارند ولی وسائل كار ندارند.
3 - پیشگیری از تمركز و تداول ثروت در دست افراد و گروههای خاص جهت تحقق عدالت اجتماعی.
4 - جلوگیری از كارفرمای مطلق شدن دولت.
5 - قرار گرفتن مدیریت و سرمایه و منافع حاصله در اختیار نیروی كار و تشویق بهره‌برداری مستقیم از حاصل كار خود.
6 - پیشگیری از انحصار، احتكار، تورم و اضرار به غیر.
7 - توسعه و تحكیم مشاركت و تعاون عمومی بین همه مردم.
‌تبصره - اهداف مذكور این ماده باید با رعایت ضرورت‌های حاكم بر برنامه‌ریزی عمومی اقتصاد كشور در هر یك از مراحل رشد عملی رعایت‌شود.
‌ماده 2 - شركتهایی كه با رعایت مقررات این قانون تشكیل و به ثبت برسند تعاونی شناخته می‌شوند.
‌ماده 3 - دولت موظف است با رعایت این قانون و در حد مقررات به گونه‌ای كه زمینه اداره یا دخالت در اداره تعاونیها یا كارفرمای مطلق شدن دولت‌فراهم نیاید با بخش تعاونی همكاری نموده و امكانات و تسهیلات لازم را با هماهنگی وزارت تعاون در اختیار آنها قرار دهد.
‌ماده 4 - دولت و كلیه سازمانهای وابسته موظفند در اجرای طرحها و پروژه‌های خود در شرایط مساوی اولویت را به بخش تعاونی بدهند.
‌ماده 5 - اساسنامه هر یك از تعاونیها باید با رعایت مقررات این قانون شامل نكات زیر باشد:
‌نام با قید كلمه تعاونی، هدف، موضوع، نوع، حوزه عملیات، مدت، مركز اصلی عملیات و نشانی، میزان سرمایه، مقررات مربوط به عضو، اركان،‌مقررات مالی و كار، انحلال و تصفیه.
‌تبصره - تابعیت تعاونیها باید ایرانی باشد.
‌ماده 6 - حداقل و حداكثر تعداد عضو در تعاونیها به نسبت سرمایه و فرصت اشتغال و نوع فعالیت و رعایت اصل عدم تمركز و تداول ثروت به‌وسیله آیین‌نامه‌ای تعیین می‌شود كه به تصویب وزارت تعاون می‌رسد ولی در هر صورت تعداد اعضاء نباید كمتر از 7 نفر باشد.
‌ماده 7 - شركتها و اتحادیه‌های تعاونی دارای شخصیت حقوقی مستقل می‌باشند.
‌فصل دوم - عضو
‌ماده 8 - عضو در شركتهای تعاونی شخصی است حقیقی كه واجد شرایط مندرج در این قانون بودجه بوده و ملتزم به اهداف بخش تعاونی و‌اساسنامه قانونی آن تعاونی باشد.
‌تبصره 1 - در تعاونیهای تولید عضو باید در تعاونی بكار اشتغال داشته باشد.
‌تبصره 2 - در تعاونی‌های چند منظوره‌ای در صورتی كه عضویت برای همه آزاد باشد، داشتن عضو غیر شاغل مجاز است، اما هیأت مدیره و مدیر‌عامل باید از میان اعضاء شاغل انتخاب گردد.
‌ماده 9 - شرایط عضویت در تعاونیها عبارت است از:
1 - تابعیت جمهوری اسلامی ایران.
2 - عدم ممنوعیت قانونی و حجر و ورشكستگی به تقصیر.
3 - عدم سابقه ارتشاء - اختلاس و كلاهبرداری.
4 - درخواست كتبی عضویت و تعهد رعایت مقررات اساسنامه تعاونی.
5 - عدم عضویت در تعاونی مشابه.
‌ماده 10 - اعضاء در كلیه امور تعاونی طبق اساسنامه حق نظارت دارند.
‌ماده 11 - كلیه اعضاء مكلفند به وظایف و مسئولیتهایی كه در حدود قوانین و مقررات تعهد كرده‌اند عمل كنند.
‌ماده 12 - خروج عضو از تعاونی اختیاری است و نمی‌توان آن را منع كرد.
‌تبصره 1 - اعضاء متخصص تعاونیهای تولید حداقل شش ماه قبل از استعفاء باید مراتب را كتباً به اطلاع تعاونی برسانند.
‌تبصره 2 - در صورتی كه خروج عضو موجب ضرری برای تعاونی باشد، وی ملزم به جبران است.
‌ماده 13 - در موارد زیر عضو از تعاونی اخراج می‌شود:
1 - از دست دادن هر یك از شرایط عضویت مقرر در این قانون.
2 - عدم رعایت مقررات اساسنامه و سایر تعهدات قانونی پس از دو اخطار كتبی توسط هیأت مدیره به فاصله 15 روز و گذشتن 15 روز از تاریخ‌اخطار دوم با تصویب مجمع عمومی فوق‌العاده.
3 - ارتكاب اعمالی كه موجب زیان مادی تعاونی شود و وی نتواند ظرف مدت یك سال آن را جبران نماید یا اعمالی كه به حیثیت و اعتبار تعاونی‌لطمه وارد كند یا با تعاونی رقابتی ناسالم بنماید.
‌تبصره - تشخیص موارد فوق بنا به پیشنهاد هر یك از مدیران و تصویب مجمع عمومی خواهد بود.
‌ماده 14 - در صورت فوت عضو ورثه وی كه واجد شرایط و ملتزم به رعایت مقررات تعاونی باشند، عضو تعاونی شناخته شده و در صورت تعدد‌بایستی مابه‌التفاوت افزایش سهم ناشی از تعدد خود را به تعاونی بپردازند. اما اگر كتباً اعلام نمایند كه مایل به ادامه عضویت در تعاونی نیستند و یا هیچ‌كدام واجد شرایط نباشند، عضویت لغو می‌گردد.
‌تبصره - اگر تعداد ورثه بیش از ظرفیت تعاونی باشد، یك یا چند نفر به تعداد مورد نیاز تعاونی با توافق سایر ورثه عضو تعاونی شناخته می‌شوند.
‌ماده 15 - در صورت لغو عضویت به سبب فوت، استعفاء، انحلال، اخراج، طبق اساسنامه و قرارداد منعقده سهم و كلیه حقوق و مطالبات عضو به‌قیمت روز تقویم و به دیون تعاونی تبدیل می‌شود كه پس از كسر دیون وی به تعاونی، به او یا ورثه‌اش پرداخت خواهد شد.
‌تبصره - در صورتی كه ورثه تقاضا نماید كه سهم عضو متوفی از عین اموال تعاونی پرداخت شود و تراضی یا مصالحه ممكن نباشد چنانچه عین‌قابل واگذاری بوده و به موجب اخلال و ضرر فاحش به اعضاء و تعاونی نگردد آن قسمت از مطالبات تسلیم ورثه می‌گردد.
‌فصل سوم - سرمایه
‌ماده 16 - سرمایه تعاونی اموال و دارایی‌هایی است كه برای تأسیس تعاونی یا افزایش سرمایه قبلی در اختیار آن قرار می‌گیرد.
‌ماده 17 - شركتهای تعاونی شركتهایی است كه تمام یا حداقل 51% سرمایه به وسیله اعضاء در اختیار شركت تعاونی قرار می‌گیرد و وزارتخانه‌ها،‌سازمانها، شركتهای دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت، بانكها، شهرداریها، شوراهای اسلامی كشوری، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای‌عمومی می‌توانند جهت اجرای بند 2 اصل 43 از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر از قبیل مشاركت، مضاربه، مزارعه، مساقات، اجاره، اجاره به‌شرط تملیك، بیع شرط، فروش اقساطی، صلح، اقدام به كمك در تأمین و یا افزایش سرمایه شركتهای تعاونی نمایند بدون آنكه عضو باشند.
‌تبصره - در مواردی كه دستگاههای دولتی در تأسیس شركتهای تعاونی شریك می‌شوند ظرف مدتی كه با موافقت طرفین در ضمن عقد شركت‌تعیین خواهد شد سهم سرمایه‌گذاری دولت به تدریج بازپرداخت و صد درصد سرمایه به تعاونی تعلق خواهد گرفت.
‌ماده 18 - دولت می‌تواند با رعایت اصول چهل و سوم و چهل و چهارم قانون اساسی، واحدهای صنعتی یا كشاورزی یا خدماتی و امثال آن را كه‌اموال عمومی است و در اختیار دارد در اختیار شركتهای تعاونی به صورت زیر قرار دهد:
1 - واحدهای مذكور را به صورت حبس موقت یا مادام كه تعاونی به صورت قانونی وجود داشته باشد در اختیار تعاونی قرار دهد و تعاونی مالك‌منافع آن باشد.
2 - در صورتی كه واحدهای مذكور كاركنان واجد شرایط داشته باشند، در عضویت آن تعاونی اولویت خواهند داشت.
3 - دولت می‌تواند طبق قرارداد بابت استهلاك یا بازسازی یا نگهداری یا توسعه واحدهای مزبور سالانه مبلغی نقدی و یا كالا دریافت نماید.
4 - دولت می‌تواند در واگذاری واحدهای فوق و سایر امكانات، مقرراتی به عنوان شرایط الزامی در رعایت سیاستهای دولت در قیمت‌گذاری و‌برنامه‌ریزی تولید و توزیع و تأمین منافع عمومی، تعیین نماید.
‌ماده 19 - در استفاده از وام و كمكهای مالی دولتی اولویت با تعاونی‌هایی است كه از بانكها طبق قانون عملیات بانكی بدون بهره دریافت نكرده‌باشند.
‌ماده 20 - سهم اعضاء در تأمین سرمایه شركتهای تعاونی برابر است مگر مجمع عمومی تصویب نماید كه اعضاء سهم بیشتری تأدیه نمایند كه در‌این صورت حداقل و حداكثر سهم‌ها باید در حدودی باشد كه وزارت تعاون متناسب با نوع و تعداد اعضاء تعاونیها تعیین می‌نماید.
‌ماده 21 - هر تعاونی وقتی ثبت و تشكیل می‌شود كه حداقل یك سوم سرمایه آن تأدیه و در صورتی كه به صورت نقدی و جنسی باشد تقویم و‌تسلیم شده باشد.
‌تبصره - اعضاء تعاونی مكلفند مبلغ پرداخت نشده سهم خود را ظرف مدت مقرر در اساسنامه تأدیه نمایند.
‌ماده 22 - عضو یا اعضای تعاونی می‌توانند با رعایت مقررات این قانون سهم خود را به سایر اعضاء و یا افراد جدید واجد شرایط واگذار نمایند.
‌ماده 23 - مسئولیت مالی اعضاء در شركتهای تعاونی محدود به میزان سهم آنان می‌باشد مگر آنكه در قرارداد ترتیب دیگری شرط شده باشد.
‌تبصره - مسئولیت دستگاههای عمومی تأمین‌كننده سرمایه تعاونیها به میزان سرمایه متعلق به آنان می‌باشد مگر آنكه در قرارداد ترتیب دیگری‌شرط شده باشد.
‌ماده 24 - دولت موظف است جهت اجراء بند 2 اصل 43 شرایط و امكانات لازم را برای تشكیل و تقویت تعاونی‌ها در جهت تأمین مقاصد مذكور‌در این بند فراهم آورد.
‌تبصره 1 - به منظور فوق دولت می‌تواند با استفاده از منابع بودجه‌ای یا منابع بانكی با تضمین دولت، وام بدون بهره در اختیار تعاونی قرار دهد و‌اموال منقول و یا غیر منقول و وسایل و امكانات لازم را به قیمت عادله به طور نقد و یا اقساط برای تشكیل و تقویت تعاونیها با آنها بفروشد و یا به آنها‌اجاره دهد و یا اقدام به عقد اجاره به شرط تملیك بنماید و یا سهام شركتها و مؤسسات دولتی و وابسته دولت و بانكها و مصادره و ملی شده را به‌تعاونیها منتقل نماید.
‌تبصره 2 - بانكها موظف‌اند جهت سرمایه‌گذاری و یا افزایش سرمایه تعاونیها و یا تقویت آنها وام و سایر تسهیلات اعطایی را در اختیار آنان قرار‌دهند و می‌توانند قرارداد نمایند كه سرمایه‌هایی كه از محل وام و سایر تسهیلات اعطایی تأمین می‌شود به عنوان ضمانت و یا وثیقه و یا رهن در نزد‌بانك باشد و یا در صورتی كه تعاونی قادر به بازپرداخت وام نباشد بانك مطالبات خود را از طریق فروش اموال تعاونی تسویه نماید كه در خرید آن گونه‌اموال تعاونیهای دیگر اولویت دارند.
‌فصل چهارم - حساب سود و زیان و تقسیم سود و سایر مقررات مالی
‌ماده 25 - سود خالص شركتها و اتحادیه‌های تعاونی در هر سال مالی به ترتیب زیر تقسیم می‌شود:
1 - از حداقل پنج درصد (5%) به بالا با تصویب مجمع عمومی به عنوان ذخیره تعاونی به حساب ذخیره قانونی منظور می‌شود.
‌تبصره 1 - ذخیره قانونی تا زمانی كه مبلغ كل ذخیره حاصل از درآمدهای مذكور به میزان یك چهارم معدل سرمایه سه سال اخیر شركت نرسیده‌باشد الزامی است.
‌تبصره 2 - تعاونیها می‌توانند تا حداكثر یك دوم ذخیره قانونی را جهت افزایش سرمایه خود بكار ببرند.
2 - حداكثر پنج درصد از سود خالص به عنوان اندوخته احتیاطی به پیشنهاد هیأت مدیره و تصویب مجمع عمومی به حساب مربوط منظور‌می‌گردد و نحوه مصرف آن با تصویب مجمع عمومی است.
3 - چهار درصد از سود خالص به عنوان حق تعاون و آموزش به صندوق تعاون واریز می‌گردد.
4 - درصدی از سود جهت پاداش به اعضاء، كاركنان، مدیران و بازرسان به پیشنهاد هیأت مدیره و تصویب مجمع عمومی تخصیص داده می‌شود.
5 - پس از كسر وجوه فوق باقیمانده سود خالص به ترتیبی كه در اساسنامه و شرایط ضمن عقد پذیرفته می‌شود تقسیم می‌گردد.
‌فصل پنجم - تعاونیهای تولید و توزیع
‌ماده 26 - تعاونیهای تولید شامل تعاونی‌هایی است كه در امور مربوط به كشاورزی، دامداری، دامپروری، پرورش و صید ماهی، شیلات، صنعت،‌معدن، عمران شهری و روستایی و عشایری و نظایر اینها فعالیت می‌نمایند.
‌تبصره - تعاونیهای تولید در كلیه اولویتها و حمایتهای مربوط به تعاونیها حق تقدم دارند.
‌ماده 27 - تعاونیهای توزیع عبارتند از تعاونیهایی كه نیاز مشاغل تولیدی و یا مصرف‌كنندگان عضو خود را در چهارچوب مصالح عمومی و به منظور‌كاهش هزینه‌ها و قیمتها تأمین می‌نمایند.
‌تبصره - تعاونیهای توزیع مربوط به تأمین كالا و مسكن و سایر نیازمندیهای روستائیان و عشایر و كارگران و كارمندان از نظر گرفتن سهمیه كالا و‌حمایت‌های دولتی و بانكی و سایر حمایت‌های مربوط به امور تهیه و توزیع اولویت دارند.
‌ماده 28 - شركتها و مؤسسات دولتی و وابسته به دولت و تعاونیها موظف‌اند در معاملات خود به تعاونیها اولویت دهند.
‌تبصره - تعاونیهای موضوع این قانون با رعایت قوانین و مقررات می‌توانند به امر صادرات و واردات در موضوع فعالیت خود بپردازند.
‌فصل ششم - اركان تعاونیها
‌ماده 29 - شركتهای تعاونی برای اداره امور خود دارای اركان زیر می‌باشند:
1 - مجمع عمومی.
2 - هیأت مدیره.
3 - بازرسی.
‌بخش اول - مجمع عمومی
‌ماده 30 - مجمع عمومی كه بر اساس این قانون بالاترین مجمع اتخاذ تصمیم و نظارت در امور شركتهای تعاونی می‌باشد، از اجتماع اعضای تعاونی‌یا نمایندگان تام‌الاختیار به صورت عادی و فوق‌العاده تشكیل می‌شود و هر عضو بدون در نظر گرفتن میزان سهم فقط دارای یك رأی است.
‌تبصره 1 - در شركت‌های تعاونی هر یك از دستگاهها و شركتهای دولتی، بانكها، شوراهای اسلامی كشوری و سازمانهای عمومی كه در تعاونی‌مشاركت یا سرمایه‌گذاری كرده‌اند می‌توانند نماینده‌ای برای نظارت و بازرسی در تعاونی و شركت در جلسات مجمع عمومی و هیأت مدیره به عنوان‌ناظر داشته باشند.
‌تبصره 2 - انحلال، ادغام یا تغییر موادی از اساسنامه تعاونی كه مغایر شروط و قراردادهای منعقده با منابع تأمین‌كننده اعتبار و كمك مالی و‌امكانات مختلف و سرمایه‌گذاری و مشاركت باشد موكول به موافقت مراجع مذكور خواهد بود.
‌ماده 31 - مجمع مؤسس عبارت است از عده‌ای از افراد واجد شرایط عضویت در تعاونی مربوط كه اقدام به تأسیس تعاونی می‌نمایند.
‌ماده 32 - وظایف مجمع مؤسس عبارت است از:
1 - تهیه و پیشنهاد اساسنامه طبق قانون و مقررات.
2 - دعوت به عضویت افراد واجد شرایط.
3 - تشكیل اولین مجمع عمومی جهت تصویب و ثبت اساسنامه و تعیین هیأت مدیره و سایر وظائف مجمع عمومی.
‌تبصره 1 - پس از تشكیل اولین جلسه رسمی مجمع عمومی و تعیین هیأت مدیره وظایف هیأت مؤسس خاتمه می‌یابد.
‌تبصره 2 - اعضایی كه با مصوبه اولین جلسه مجمع عمومی عادی در مورد اساسنامه موافقت نداشته باشند می‌توانند در همان جلسه تقاضای‌عضویت خود را پس بگیرند.
‌تبصره 3 - تصویب اساسنامه تعاونی با حداقل دو سوم اعضاء اولین مجمع عمومی عادی می‌باشد.
‌ماده 33 - مجمع عمومی عادی حداقل سالی یك بار پس از پایان سال مالی جهت انجام وظایف قانونی خود تشكیل می‌شود.
‌ماده 34 - وظایف و اختیارات مجمع عمومی عادی به شرح زیر است:
1 - انتخاب هیأت مدیره و بازرس یا بازرسان برای مدت دو سال.
2 - رسیدگی و اتخاذ تصمیمی درباره ترازنامه و حساب سود و زیان و سایر گزارشهای مالی هیأت مدیره.
3 - تعیین خط مشی و برنامه تعاونی و تصویب بودجه جاری و سرمایه‌گذاری و اعتبارات و وامهای درخواستی و سایر عملیات مالی به پیشنهاد‌هیأت مدیره.
4 - اتخاذ تصمیم نسبت به افزایش و یا كاهش سرمایه در حدود قوانین و مقررات.
5 - اخذ تصمیم نسبت به ذخایر و پرداخت سود و مازاد درآمد و تقسیم آن طبق اساسنامه.
6 - تصویب مقررات و دستورالعملهای داخلی تعاونی.
7 - سایر وظایفی كه قوانین و مقررات بر عهده مجمع عمومی قرار می‌دهد.
‌ماده 35 - مجمع عمومی فوق‌العاده به منظور تغییر مواد در اساسنامه (‌در حدود این قانون)، تصمیم‌گیری نسبت به عزل یا قبول استعفای هیأت‌مدیره و انحلال یا ادغام تعاونی تشكیل می‌گردد.
‌تبصره 1 - مجمع عمومی فوق‌العاده بنا به تقاضای كتبی حداقل یك سوم اعضاء تعاونی و یا اكثریت مطلق اعضاء هیأت مدیره و یا بازرس یا‌بازرسان با حضور حداقل دو سوم اعضاء كل مجمع تشكیل می‌شود. در تعاونیهای دارای بیش از پانصد نفر عضو در صورتی كه بار اول با دو سوم اعضاء‌تشكیل نشود، بار دوم با نصف به علاوه یك رسمیت خواهد داشت.
‌تبصره 2 - در صورتی كه هیأت مدیره ظرف مدت حداكثر یك ماه نسبت به تشكیل مجمع عمومی فوق‌العاده اقدام ننماید، وزارت تعاون نسبت به‌تشكیل مجمع عمومی اقدام می‌نماید.
‌بخش دوم - هیأت مدیره
‌ماده 36 - اداره امور تعاونی طبق اساسنامه بر عهده هیأت مدیره‌ای مركب از حداقل 3 نفر و حداكثر 7 نفر عضو اصلی و تا یك سوم اعضاء اصلی،‌اعضاء علی‌البدل می‌باشند ولی برای تعاونیهای بزرگ در مقابل افزایش هر چهارصد نفر یك نفر می‌تواند به اعضاء اصلی هیأت مدیره و یك نفر به‌اعضاء علی‌البدل بیفزاید مشروط بر آنكه تعداد از پانزده نفر بیشتر نشود كه برای مدت دو سال و با رأی مخفی انتخاب می‌شوند. اخذ رأی برای انتخاب‌اعضاء اصلی و علی‌البدل در یك نوبت به عمل می‌آید و حائزین اكثریت بعد از اعضاء اصلی به ترتیب اعضاء علی‌البدل شناخته می‌شوند و انتخاب‌مجدد هر یك از اعضاء اصلی و علی‌البدل بلامانع است.
‌تبصره 1 - انتخاب اعضاء هیأت مدیره و علی‌البدل با اكثریت مطلق آراء مجمع عمومی بوده و در صورتی كه در دوره اول رأی‌گیری تمام یا بعضی‌از داوطلبان حائز اكثریت مطلق نگردند بلافاصله از بین دارندگان بیشترین آراء به تعداد دو برابر مورد نیاز برای تكمیل هیأت مدیره و علی‌البدل با اكثریت‌نسبی رأی‌گیری به عمل می‌آید.
‌تبصره 2 - هیأت مدیره در اولین جلسه از میان خود یك نفر را به عنوان رئیس هیأت مدیره و یك نفر را به عنوان نایب رئیس و یك یا دو نفر را به‌عنوان منشی انتخاب می‌كند.
‌تبصره 3 - در صورت استعفاء، فوت، ممنوعیت قانونی و یا غیبت غیر موجه مكرر (‌به نحوی كه در اساسنامه تعیین می‌شود) اعضاء هیأت مدیره،‌یكی از اعضاء علی‌البدل به ترتیب آراء بیشتر برای بقیه مدت مقرر به جانشینی وی در جلسات هیأت مدیره شركت می‌نماید.
‌تبصره 4 - خدمات اعضاء هیأت مدیره در ازاء عضویت در هیأت مدیره شركتهای تعاونی بلاعوض است ولی هزینه اجرای مأموریتهایی كه از طرف‌تعاونی در حدود بودجه مصوب مجمع عمومی به آنان ارجاع می‌شود قابل پرداخت است و مجمع می‌تواند مبلغی از سود خالص را به عنوان پاداش به‌آنان بپردازد.
‌ماده 37 - وظایف و اختیارات هیأت مدیره به شرح زیر می‌باشد:
1 - دعوت مجمع عمومی (‌عادی -‌فوق‌العاده).
2 - اجرای اساسنامه و تصمیمات مجمع عمومی و سایر مقررات مربوط.
3 - نصب و عزل و قبول استعفای مدیر عامل و نظارت بر عملیات وی و پیشنهاد میزان حقوق مدیر عامل به مجمع عمومی.
4 - قبول درخواست عضویت و اخذ تصمیم نسبت به انتقال سهم اعضاء به یكدیگر و دریافت استعفای هر یك از اعضاء هیأت مدیره.
5 - نظارت بر مخارج جاری تعاونی و رسیدگی به حسابها و ارائه به بازرس یا بازرسان و تسلیم به موقع گزارش مالی و ترازنامه تعاونی به مجمع‌عمومی.
6 - تهیه و تنظیم طرحها و برنامه‌ها و بودجه و سایر پیشنهادات و ارائه آن به مجمع عمومی جهت اتخاذ تصمیم.
7 - تعیین نماینده از بین اعضای تعاونی برای حضور در جلسات مجامع عمومی شركتها و اتحادیه‌هایی كه تعاونی در آنها مشاركت دارد.
8 - تهیه و تنظیم دستورالعملهای داخلی تعاونی و تقدیم آن به مجمع عمومی برای تصویب.
9 - تعیین نماینده و یا وكیل در دادگاهها و مراجع قانونی و سایر سازمانها با حق توكیل.
10 - تعیین و معرفی صاحبان امضای مجاز (‌یك یا دو نفر از اعضاء هیأت مدیره باتفاق مدیر عامل) برای قراردادها و اسناد تعهدآور تعاونی.
‌تبصره - هیأت مدیره وظایف خود را به صورت جمعی انجام می‌دهد و هیچ یك از اعضای هیأت مدیره حق ندارد از اختیارات هیأت، منفرداً‌استفاده كند مگر در موارد خاص كه وكالت یا نمایندگی كتبی از طرف هیأت مدیره داشته باشد. هیأت مدیره می‌تواند قسمتی از اختیارات خود را با‌اكثریت سه چهارم آراء به مدیر عامل تفویض نماید.
‌ماده 38 - هیأت مدیره و مدیر عامل و بازرسان علاوه بر داشتن شرایط عضو باید واجد شرایط زیر باشند:
1 - اطلاعات یا تجربه برای انجام وظایف متناسب با آن تعاونی.
2 - ایمان و تعهد و التزام عملی به اسلام (‌در تعاونیهای متشكل از اقلیتهای دینی شناخته شده در قانون اساسی تعهد عملی به دین خود).
3 - عدم سوء سابق مالی و یا محكومیت در دادگاههای اجرای اصل 49 قانون اساسی.
4 - عدم عضویت در گروههای محارب و عدم ارتكاب جرائم بر ضد امنیت و جعل اسناد.
5 - عدم اشتهار به فساد اخلاقی و مالی.
‌تبصره - در مواردی كه مدیر عامل از خارج انتخاب می‌شود داشتن شرایط بندهای 4 و 5 ماده 9 الزامی نیست.
‌ماده 39 - هیأت مدیره مكلف است بلافاصله بعد از انتخاب جهت مدیریت عملیات تعاونی و اجرای تصمیمات مجمع عمومی و هیأت مدیره فرد‌واجد شرایطی را از بین اعضای تعاونی و یا از خارج تعاونی برای مدت دو سال به عنوان مدیر عامل آن تعاونی انتخاب كند كه زیر نظر هیأت مدیره‌انجام وظیفه نماید. وظایف و اختیارات و حقوق و مزایای مدیر عامل طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود كه به پیشنهاد هیأت مدیره به تصویب مجمع عمومی‌خواهد رسید.
‌بخش سوم - بازرسی
‌ماده 40 - مجمع عمومی عادی بازرس یا بازرسانی را برای مدت دو سال مالی انتخاب می‌كند و انتخاب مجدد آنان بلامانع است.
‌تبصره 1 - در صورت فوت یا ممنوعیت قانونی و یا استعفای بازرس یا بازرسان اصلی، هیأت مدیره مكلف است ظرف ده روز بازرس یا بازرسان‌علی‌البدل را به ترتیب اولویت آراء برای بقیه مدت دعوت نماید.
‌تبصره 2 - حق‌الزحمه و پاداش بازرس یا بازرسان با تصویب مجمع عمومی تعیین می‌گردد.
‌ماده 41 - وظایف بازرس یا بازرسان تعاونی به شرح زیر است:
1 - نظارت مستمر بر انطباق نحوه اداره امور تعاونی و عملیات و معاملات انجام شده با اساسنامه و قوانین و مقررات و دستورالعملهای مربوطه.
2 - رسیدگی به حسابها، دفاتر، اسناد، صورتهای مالی از قبیل ترازنامه و حسابهای عملكرد و سود و زیان، بودجه پیشنهادی و گزارشات هیأت‌مدیره به مجمع عمومی.
3 - رسیدگی به شكایات اعضاء و ارائه گزارش به مجمع عمومی و مراجع ذیربط.
4 - تذكر كتبی تخلفات موجود در نحوه اداره امور تعاونی به هیأت مدیره و مدیر عامل و تقاضای رفع نقص.
‌تبصره - بازرس یا بازرسان حق دخالت مستقیم در اداره امور تعاونی را نداشته ولی می‌توانند بدون حق رأی در جلسات هیأت مدیره شركت كنند و‌نظرات خود را نسبت به مسائل جاری تعاونی اظهار دارند.
‌ماده 42 - در صورتی كه بازرس یا بازرسان تشخیص دهند كه هیأت مدیره و یا مدیر عامل در انجام وظایف محوله مرتكب تخلفاتی گردیده است و‌به تذكرات آنان ترتیب اثر نمی‌دهند باید موضوع را به مجمع عمومی برای رسیدگی و اتخاذ تصمیم لازم گزارش دهند.
‌فصل هفتم - اتحادیه تعاونی
‌ماده 43 - اتحادیه‌های تعاونی با عضویت شركتها و تعاونی‌هایی كه موضوع فعالیت آنها واحد است برای تأمین تمام و یا قسمتی از مقاصد زیر‌تشكیل می‌گردد:
1 - ارائه خدمات آموزشی و فرهنگی و تبلیغاتی مربوط به امور تعاون به تعاونیهای عضو و بالا بردن سطح علمی و فنی و تخصصی و اطلاعات‌مورد نیاز اعضاء آنها و گسترش تعلیمات تعاونی.
2 - ارائه خدمات تحقیقاتی و مطالعاتی پیرامون موضوعات مورد نیاز تعاونی‌های عضو و كمك به جمع‌آوری آمار و اطلاعات و گزارشات‌اقتصادی و اجتماعی به آنان و وزارت تعاون.
3 - كمك به سازماندهی و حسن اداره امور و هماهنگی و حفاظت و توسعه تعاونیهای موضوع فعالیت خود.
4 - كمك به برقراری ارتباط و همكاری متقابل بین تعاونیها و بین آنها و مردم و دولت و سایر ارتباطات داخلی و خارجی.
5 - ارائه خدمات اداری، مالی، حسابداری، حسابرسی، بازرسی، تجاری، اعتباری، تشكیل صندوقهای قرض‌الحسنه و سایر فعالیتهای اقتصادی‌مورد نیاز تعاونی‌های عضو.
6 - تأمین نیازهای مشترك و بازاریابی و خرید و و فروش و صادرات و واردات تعاونیهای عضو.
7 - ارائه خدمات فنی، تخصصی، حقوقی، قبول وكالت اعضاء در كلیه امور مورد نیاز آنان، خدمات مشاوره‌ای و راهنمایی و سایر تسهیلات مورد‌نیاز تعاونی‌ها.
8 - نظارت بر التزام تعاونیهای موضوع فعالیت خود به رعایت قوانین و مقررات مربوط و معرفی متخلفین به مراجع قانونی ذیربط.
9 - حل اختلاف و داوری در محدوده امور مربوط به تعاونیها به صورت كدخدامنشی و صلح اعضاء تعاونیها.
‌تبصره 1 - عضویت در اتحادیه تعاونی اختیاری است و تعاونیهایی كه عضو اتحادیه نباشند از حقوق قانونی محروم نخواهند بود.
‌تبصره 2 - برای هر موضوع فعالیت تعاونی در هر شهرستان فقط یك اتحادیه تشكیل می‌گردد.
‌ماده 44 - سرمایه اتحادیه‌های تعاونی از محل پرداخت سهم تعاونی‌های عضو (‌به تناسب تعداد اعضاء تعاونی و میزان استفاده از خدمات اتحادیه)‌تأمین می‌شود و افزایش سرمایه اتحادیه از طریق افزایش سهم آنان و پرداخت حق عضویت و سایر دریافتها تأمین می‌گردد و هر گونه تصمیم درباره‌سرمایه یا افزایش یا كاهش آن با تصویب دو سوم اعضای مجمع عمومی اتحادیه خواهد بود.
‌ماده 45 - هر اتحادیه تعاونی دارای اركان زیر است:
1 - مجمع عمومی
2 - هیأت مدیره
3 - هیأت بازرسی
‌ماده 46 - مجمع عمومی اتحادیه‌های تعاونی از نمایندگان تعاونی‌های عضو تشكیل می‌شود و هر تعاونی دارای یك رأی می‌باشد. سایر مقررات‌مربوط به مجمع عمومی به همان ترتیبی است كه در بخش اول فصل ششم آمده است.
‌ماده 47 - اعضاء هیأت مدیره اتحادیه‌های تعاونی به پیشنهاد تعاونیهای عضو و تصویب مجمع عمومی انتخاب می‌شوند و بهرحال از هر تعاونی‌بیش از یك نفر عضو در هیأت مدیره نخواهد بود.
‌ماده 48 - اعضای هیأت مدیره برای یك سال انتخاب می‌شوند و انتخاب مجدد آنان تا سه دوره بلامانع است. سایر وظایف و اختیارات و مقررات‌مربوط به هیأت مدیره مذكور در فصل ششم در مورد هیأت مدیره اتحادیه نیز مجری خواهد بود.
‌ماده 49 - مدیر عامل با تصویب اكثریت دو سوم اعضای هیأت مدیره برای مدت یك سال انتخاب می‌گردد و انتخاب مجدد وی بلامانع است. مدیر‌عامل كلیه اختیارات اجرایی اتحادیه را طبق اساسنامه در اجرای قوانین و مقررات مربوط و مصوبات مجمع عمومی و هیأت مدیره و اداره امور اتحادیه‌تعاونی و سایر وظایف و اختیاراتی كه به عهده اركان اتحادیه تعاونی نباشد، دارا است.
‌ماده 50 - هیأت بازرسی مأمور حسابرسی و بازرسی اتحادیه تعاونی است. اعضای این هیأت به وسیله تعاونیهای عضو تعیین می‌گردند. گزارشات‌هیأت بازرسی باید به تصویب اكثریت مطلق اعضای هیأت برسد. وظایف و اختیارات و سایر مقررات مربوط به بخش سوم فصل ششم در مورد هیأت‌بازرسی نیز مجری است.
‌تبصره - هیأت بازرسی اتحادیه‌ها می‌توانند بنا به تقاضای مجمع عمومی تعاونیهای عضو و تصویب مجمع عمومی اتحادیه وظایف بازرسی‌تعاونیهای عضو را نیز انجام دهد.
‌فصل هشتم - تشكیل و ثبت تعاونیها
‌ماده 51 - شركتها و اتحادیه‌های تعاونی با رعایت این قانون پس از تهیه طرح و تصویب آن به كیفیتی كه در آیین‌نامه اجرایی مشخص خواهد شد‌باید مدارك زیر را برای تشكیل و ثبت ارائه دهند:
1 - صورتجلسه تشكیل مجمع مؤسس و اولین مجمع عمومی و اسامی اعضاء و هیأت مدیره منتخب و بازرسان.
2 - اساسنامه مصوب مجمع عمومی.
3 - درخواست كتبی ثبت.
4 - طرح پیشنهادی و ارائه مجوز وزارت تعاون.
5 - رسید پرداخت مقدر لازم‌التأدیه سرمایه.
6 - مدارك دعوت موضوع بند 2 ماده 32.
‌تبصره - اولین هیأت مدیره پس از اعلام قبولی مكلفند با انجام تشریفات مقرر نسبت به ثبت تعاونی اقدام نمایند.
‌ماده 52 - اداره ثبت شركتها موظف است پس از دریافت اسناد و مدارك لازم اقدام به ثبت تعاونیها نماید.
‌فصل نهم - ادغام، انحلال و تصفیه
‌بخش اول - ادغام
‌ماده 53 - شركتهای تعاونی می‌توانند در صورت تصویب مجامع عمومی فوق‌العاده و طبق مقررات آیین‌نامه اجرایی این قانون با یكدیگر ادغام‌شوند.
‌تبصره - صورتجلسات مجامع عمومی فوق‌العاده تعاونیهای ادغام شده منظم به مدارك مربوط باید حداكثر ظرف مدت دو هفته برای ثبت به اداره‌ثبت شركتها تسلیم شده و خلاصه تصمیمات به اطلاع كلیه اعضاء و بستانكاران برسد.
‌بخش دوم انحلال و تصفیه
‌ماده 54 - شركتها و اتحادیه‌های تعاونی در موارد زیر منحل می‌شوند:
1 - تصمیم مجمع عمومی فوق‌العاده.
2 - كاهش تعداد اعضاء از حد نصاب مقرر در صورتی كه حداكثر ظرف مدت 3 ماه تعداد اعضاء به نصاب مقرر نرسیده باشد.
3 - انقضای مدت تعیین شده در اساسنامه مربوط در صورتی كه در اساسنامه مدت تعیین شده باشد و مجمع عمومی مدت را تمدید نكرده باشد.
4 - توقف فعالیت بیش از یك سال بدون عذر موجه.
5 - عدم رعایت قوانین و مقررات مربوط پس از 3 بار اخطار كتبی در سال به وسیله وزارت تعاون بر طبق آیین‌نامه مربوط.
6 - ورشكستگی طبق قوانین مربوط.
‌تبصره 1 - پس از اعلام انحلال و ثبت بلافاصله آن در اداره ثبت محل، تصفیه طبق قانون تجارت صورت می‌گیرد.
‌تبصره 2 - در بندهای دوم و چهارم و پنجم وزارت تعاون بلافاصله طبق آیین‌نامه مربوط انحلال تعاونی را به اداره ثبت محل اعلام می‌نماید.
‌تبصره 3 - اعلام نظر وزارت تعاون در مورد بندهای 4 و 5 در دادگاه صالح قابل شكایت و رسیدگی می‌باشد.
‌تبصره 4 - كلیه امتیازات و اموالی كه از منابع عمومی دولتی و بانكها در اختیار تعاونی قرار گرفته با انحلال آن باید مسترد شود. مسئولیت اعضاء‌هر تعاونی در این مورد تضامنی است.
‌ماده 55 - در صورتی كه مجمع عمومی فوق‌العاده یا وزارت تعاون رأی به انحلال تعاونی بدهد، ظرف یك ماه سه نفر جهت تصفیه امور تعاون‌انتخاب و به اداره ثبت محل معرفی خواهند شد تا بر طبق قانون و آیین‌نامه مربوط نسبت به تصفیه امور تعاونی اقدام نمایند.
‌ماده 56 - در صورتی كه هر تعاونی منحل گردد، قبل از انحلال باید به تعهداتی كه در برابر اخذ سرمایه و اموال و امتیازات از منابع عمومی و دولتی‌و بانكها و شهرداری سپرده است عمل نماید.
‌فصل دهم - اتاق تعاون
‌ماده 57 - اتحادیه‌ها و شركتهای تعاونی می‌توانند در صورت ضرورت با نظارت وزارت تعاون، اتاق تعاون مركزی را در تهران و شعب آن را در‌استانها و شهرستانها جهت تأمین مقاصد زیر را تشكیل دهند:
1 - انجام وظایف و اختیارات اتاق بازرگانی و صنایع و معادن در ارتباط با بخش تعاون.
2 - انجام اموری كه از طرف وزارت تعاون بدان محول می‌گردد، طبق آیین‌نامه.
3 - حل اختلاف و داوری در محدوده امور مربوط به تعاونیها به صورت كدخدامنشی و صلح مابین اعضاء و اتحادیه‌ها و بین تعاونیها و اتحادیه‌ها.
‌تبصره - هر اتاق تعاون دارای شخصیت حقوقی و مستقل می‌باشد و از لحاظ مالی و اداری و هزینه‌ها به دولت وابسته نمی‌باشد.
‌ماده 58 - اركان هر اتاق تعاون عبارت است از:
1 - مجمع نمایندگان.
2 - هیأت مدیره.
3 - هیأت بازرسی.
‌ماده 59 - مجمع نمایندگان عبارت است از نمایندگان اتحادیه‌ها به معرفی مجمع عمومی اتحادیه‌ها و در صورتی كه تعاونیهایی فاقد اتحادیه باشند،‌نماینده‌ای به معرفی آن تعاونیها، كه برای مدت سه سال انتخاب می‌گردند و وظایف آن عبارت است از:
‌الف - بررسی پیشنهادات مربوط به اساسنامه و آیین‌نامه‌های داخلی و تأیید آن جهت تصویب نهایی وزیر تعاون.
ب - تعیین هیأت مدیره.
ج - تصویب برنامه و بودجه سالانه به پیشنهاد هیأت مدیره.
‌د - تعیین دو نفر بازرس جهت عضویت در هیأت بازرسی.
ه - رسیدگی و اتخاذ تصمیم در مورد ترازنامه و سایر گزارشهای هیأت مدیره پس از اظهار نظر هیأت بازرسی.
‌ماده 60 - هیأت مدیره اطاقهای تعاون متشكل از 5 نفر از میان اعضاء تعاونی‌ها می‌باشند كه حتی‌الامكان از مدیران تعاونیهای كشاورزی و روستایی‌و عشایری، صنعتی، معدنی، عمران شهری و روستایی، توزیع خواهند بود و برای مدت سه سال از طرف مجمع عمومی نمایندگان انتخاب می‌شوند.
‌ماده 61 - وظایف هیأت مدیره عبارت است از:
1 - فعالیت لازم جهت تأمین مقاصد اطاق تعاون بر طبق اساسنامه و آیین‌نامه‌های مربوط.
2 - اداره كلیه امور مربوط به اتاق تعاون و انجام كلیه مكاتبات و ارتباطات و عملیات مالی مورد نیاز اطاق طبق آیین‌نامه‌های داخلی آن.
3 - اجرای تصمیمات مجمع نمایندگان.
4 - ارائه گزارشها و پیشنهادهای لازم به مجمع نمایندگان.
‌ماده 62 - هیأت مدیره اطاق تعاون هر استان موظف به ایجاد ارتباط و هماهنگی و همكاری بین اطاقهای شهرستانهای مربوط به خود است و آنها‌نیز موظف به همكاری هستند. همچنین هیأت مدیره اتاق تعاون مركزی جمهوری اسلامی ایران موظف به ایجاد ارتباط و هماهنگی و همكاری بین‌اتاقهای استانها می‌باشد و آنها نیز موظف به همكاری هستند.
‌ماده 63 - هیأت بازرسی متشكل از سه عضو می‌باشد كه دو نفر آنها به وسیله مجمع عمومی نمایندگان و یك نفر دیگر به وسیله وزارت تعاون‌تعیین می‌گردند و وظایف آنها عبارت است از:
‌الف - نظارت و بازرسی مستمر از نظر رعایت اساسنامه و آیین‌نامه‌های اطاق تعاون و قوانین و مقررات مربوط.
ب - رسیدگی به حسابها، دفاتر، اسناد، صورتهای مالی از قبیل ترازنامه و عملكرد مالی و گزارش به مجمع نمایندگان و وزارت تعاون.
ج - بررسی شكایات و تخلفات مربوط به اطاق تعاون و گزارش به مراجع ذیربط.
‌د - ارائه گزارشهای سالانه و نوبتی به مجمع نمایندگان و وزارت تعاون از نظر وضعیت فعالیتهای اطاق تعاون و رعایت قوانین و مقررات و اظهار‌نظر در مورد گزارشهای هیأت مدیره.
‌تبصره - هیأت مدیره مكلف است اسناد و مدارك مورد درخواست هیأت بازرسی را در اختیار آنان قرار دهد.
‌ماده 64 - منابع مالی اطاقهای تعاون عبارت است از:
1 - دریافت حق عضویت در اطاق تعاون از اعضاء.
2 - دریافت كمكهای دولتی و مردمی و شوراها و هدایا.
3 - دریافت حق مشاوره، كارشناسی، داوری در محدوده امور مربوط به تعاونیها به صورت كدخدامنشی و سایر خدماتی كه در اختیار تعاونیها و‌اتحادیه‌ها قرار می‌دهد.
‌فصل یازدهم - وزارت تعاون
‌ماده 65 - به منظور اعمال نظارت دولت در اجرای قوانین و مقررات مربوط به بخش تعاونی و حمایت و پشتیبانی از این بخش، وزارت تعاون‌تشكیل می‌گردد.
‌تبصره 1 - سازمانهای تعاون روستایی، مركزی تعاون كشور، مركزی تعاونیهای معدنی، مراكز گسترش خدمات تولیدی و عمرانی و سایر دفاتر،‌سازمانها و اداراتی كه در رابطه با بخش تعاونی در وزارتخانه‌ها و سازمانهای مختلف فعالیت می‌نمایند منحل شده و كلیه وظایف، اختیارات، اموال،‌داراییها، اعتبارات، بودجه، پرسنل و سایر امكاناتی كه در اختیار دارند به وزارت تعاون منتقل می‌شود و این وزارت با استفاده از بودجه و امكانات‌موجود آنها تشكیل می‌گردد.
‌تشكیلات و پستهای سازمانی وزارت تعاون كه از تعداد پستهای دستگاههای منحله تجاوز نخواهد كرد به پیشنهاد وزیر تعاون و تأیید سازمان امور‌اداری و استخدامی كشور ظرف مدت شش ماه ( كه در این مدت تشكیلات منحله كماكان به وظایف خود عمل می‌كنند) تعیین خواهد شد.
‌تبصره 2 - صندوق تعاون جهت فعالیتهای اعتباری بخش تعاونی با كلیه داراییها و تعهدات خود از وزارت كار و امور اجتماعی منتزع و به وزارت‌تعاون الحاق و وظایف و اختیارات مجمع عمومی آن به وزیر تعاون منتقل می‌گردد.
‌تغییر در اساسنامه آن به پیشنهاد وزیر تعاون و تصویب هیأت وزیران خواهد بود.
‌ماده 66 - وظایف و اختیارات وزارت تعاون عبارت است از:
1 - اجرای آن قسمت از قانون و مقررات در رابطه با بخش تعاونی كه مربوط به دولت می‌شود و نظارت بر حسن اجرای قوانین و مقررات بخش‌تعاونی.
2 - تهیه لوایح قانونی و آیین‌نامه‌های این قانون و اساسنامه‌ها و آیین‌نامه‌های تعاونیها مطابق این قانون.
3 - جلب و هماهنگی حمایتها و كمكها و تسهیلات و امكانات دولتی و عمومی جهت بخش تعاونی با همكاری دستگاههای اجرایی ذیربط.
4 - تشویق و كمك و همكاری در تأسیس و گسترش تعاونیها با جلب همكاری و مشاركت عموم مردم و شوراهای اسلامی كشوری.
5 - ایجاد زمینه‌های همكاری و هماهنگی و تعاون بین تعاونیها و همچنین بین اتحادیه‌های تعاونی یا بین بخش تعاونی و سایر بخشهای اقتصادی.
6 - كمك به فعالیتهای تبلیغاتی، آموزشی، فرهنگی، فنی، علمی، تحقیقاتی و صنعتی لازم برای بخش تعاونی با همكاری اتحادیه‌های تعاونی.
7 - كمك به شركت‌ها، اتحادیه‌های تعاونی در ارائه خدمات حقوقی، مالی، حسابداری و حسابرسی و دیگر خدمات مورد نیاز.
8 - شركت در مجامع بین‌المللی تعاون به عنوان نماینده دولت جمهوری اسلامی ایران.
9 - انجام معاملات لازم و ارائه خدمات مورد نیاز بخش تعاونی.
10 - اجرای برنامه‌های ترویج و آموزش تعاون برای تفهیم و تعمیم روشها و برنامه‌های مختلف تعاونی و انتشار كتب و نشریات مورد لزوم‌تعاونی.
11 - راهنمایی مسئولان تعاونیها در امور حقوقی، مالی، اداری و هدایت آنها در جهت استفاده از روشها و سیستمهای بهتر.
12 - انجام تحقیقات آماری و اطلاعاتی و مطالعه درباره فعالیت تعاونیها در زمینه شناخت نارساییها و نیازهای آنها و همچنین تواناییها و امكانات‌آنها به منظور استفاده در برنامه‌ریزیهای مربوط.
13 - ایجاد هماهنگی در اعمال كمكهای فنی و اداری و مالی و غیره توسط دستگاههای ذیربط در موارد لازم به منظور اداره صحیح تعاونیها.
14 - ایجاد تسهیلات لازم جهت توسعه فعالیت تعاونیها در امور تولیدی.
15 - فراهم آوردن موجبات صدور تولیدات تعاونیها.
16 - تهیه و تنظیم طرحهای اساسی به منظور فراهم آوردن موجبات تحقق اهداف مندرج در اصول 43 و 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی‌ایران.
17 - حسابرسی از تعاونیها در صورت تقاضا و شكایتهای اعضاء در حدود امكانات.
18 - جلوگیری از فعالیت اشخاص حقیقی یا حقوقی كه به هر نحو از نام یا عنوان تعاونی سوء استفاده می‌كنند.
19 - فراهم آوردن تسهیلات لازم در جهت دستیابی تعاونیها به مواد اولیه و وسایل و كالاهای مورد نیاز.
20 - سیاستگذاری، تعیین خط مشی و برنامه‌ریزی در حدود مقررات و اختیارات برای توسعه و رشد بخش تعاون.
21 - فراهم آوردن تسهیلات لازم برای تهیه طرح، ایجاد، توسعه، بازسازی، نوسازی واحدهای تعاونی و نظارت بر امور آنها.
22 - تأمین شرایط و فراهم آوردن امكانات برای سرمایه‌گذاری بخش تعاونی جهت ایجاد تعاونیها با اولویت تعاونیهای تولید.
23 - تنظیم برنامه و تعیین نحوه كمكهای اعتباری در حدود مقررات و اختیارات از طریق بانكها و مؤسسات اعتباری و كمكهای دولتی به تعاونیها.
‌تبصره - شورای پول و اعتبار موظف است همه‌ساله بر اساس درخواست وزارت تعاون با رعایت سیاستهای پولی و مالی دولت نسبت به اعطای‌وام و كمكهای لازم به تعاونیها اقدام نماید.
24 - مشاركت، ایجاد، توسعه و بهره‌برداری و سرمایه‌گذاری در تعاونیها و نیز انتقال یا واگذاری و فروش سهام دولت در واحدهای تولیدی و‌توزیعی به بخش تعاونی ضمن رعایت مفاد تبصره ماده 17 این قانون.
25 - عضویت در شورای اقتصاد، شورای عالی صنایع، شورای پول و اعتبار، مجمع عمومی بانكها، شورای عالی معادن و كمیسیونهای مربوط به‌صادرات و واردات كشور و سایر مجامع با نظر هیأت دولت.
26 - مشاركت در تهیه و تدوین مقررات صادرات و واردات كشور.
27 - همكاری با مؤسسات علمی، فنی و اقتصادی بین‌المللی و قبول عضویت و شركت در سازمانها، شوراها و مجامع بین‌المللی مربوط به امور‌تعاونی.
28 - صدور مجوز موضوع بند 4 ماده 51.
29 - سلب مزایا از تعاونیهایی كه بر خلاف قانون و مقررات بخش تعاونی عمل نموده و یا بر خلاف اساسنامه مصوب اقداماتی كرده باشند.
‌ماده 67 - آیین‌نامه اجرایی این قانون ظرف مدت شش ماه توسط وزارت تعاون تهیه و به تصویب هیأت دولت خواهد رسید.
‌ماده 68 - به منظور نظارت بر انتخابات شركتها و اتحادیه‌های تعاونی و اتاق تعاون انجمنی متشكل از نمایندگان وزارتخانه‌های تعاون و كشور و قوه‌قضائیه و دو نفر از اتاق تعاون (‌در صورت موجود بودن اتاق) به ریاست نماینده وزارت تعاون تشكیل می‌گردد.
‌تبصره - آیین‌نامه اجرایی این ماده به پیشنهاد وزارت تعاون به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
‌فصل دوازدهم - سایر مقررات
‌ماده 69 - كلیه شركتها و اتحادیه‌های تعاونی موظفند حداكثر ظرف مدت شش ماه پس از تصویب این قانون اساسنامه خود را با این قانون تطبیق‌دهند و پس از تأیید وزارت تعاون تغییرات اساسنامه خود را به عنوان تعاونی به ثبت برسانند در غیر این صورت از مزایای مربوط به بخش تعاونی و این‌قانون برخوردار نمی‌باشند.
‌ماده 70 - ردیفها و اعتبارات ریالی و ارزی مربوط به دستگاههای منحله مذكور در تبصره 1 ماده 65 از قوانین و مقررات موجود حذف و تحت‌عنوان ردیفهای مستقل به وزارت تعاون منتقل می‌گردد. سازمان برنامه و بودجه و كمیته تخصیص ارز موظفند پس از تشكیل وزارت تعاون حداكثر‌ظرف مدت یك ماه اعتبارات مربوط به دستگاههای مذكور و آن قسمت از اعتبارات سایر دستگاههای اجرایی كه در رابطه با فعالیت بخش تعاونی بوده‌است را تفكیك و به وزارت تعاون انتقال دهند.
‌ماده 71 - كلیه قوانین و مقررات مغایر این قانون ملغی است.
‌قانون فوق مشتمل بر هفتاد و یك ماده و پنجاه تبصره در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ سیزدهم شهریور ماه یك هزار و سیصد و هفتاد مجلس‌شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1370.6.24 به تأیید شورای نگهبان رسیده است.
‌رئیس مجلس شورای اسلامی - مهدی كروبی

حقوق تجارت