تبلیغات
حقوق تجارت - ‌قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 1310
‌قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب اول تیر ماه 1310 شمسی (‌كمیسیون قوانین عدلیه)
‌فصل اول - ثبت علائم تجارتی
‌ماده 1 - علامت تجارتی عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش - تصویر رقم - حرف - عبارت - مهر - لفاف و غیر آن كه برای امتیاز و‌تشخیص محصول صنعتی - تجارتی یا فلاحتی اختیار می‌شود.
‌ممكن است یك علامت تجارتی برای تشخیص امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار و یا محصول یك شهر و یا یك ناحیه از‌مملكت اختیار شود.
‌تبصره - داشتن علامت تجارتی اختیاری است مگر در مواردی كه دولت آن را الزامی قرار دهد.
‌ماده 2 - حق استعمال انحصاری علامت تجارتی فقط برای كسی شناخته خواهد شد كه علامت خود را به ثبت رسانیده باشد.
‌ماده 3 - كسانی كه در ایران دارای مؤسسات تجارتی - صناعتی یا فلاحتی هستند اعم از اتباع داخله یا خارجه در صورتی كه علائم تجارتی آنها‌موافق مواد ذیل ثبت شود از مزایای این قانون بهره‌مند خواهند شد.
‌ماده 4 - كسانی كه مؤسسات صنعتی یا تجارتی و یا فلاحتی آنان در خارج از ایران واقع است موافق شرایط ذیل می‌توانند از مزایای این قانون‌بهره‌مند شوند:
1) علائم خود را به موجب مقررات این قانون در ایران به ثبت برسانند.
2) مملكتی كه مؤسسه آنها در آنجا واقع شده به موجب عهدنامه و یا قوانین داخلی خود از علائم تجارتی ایران حمایت كنند.
‌ماده 5 - هیچ یك از علائم ذیل را نمی‌توان به عنوان علامت تجارتی اختیار نمود و یا آنها را یكی از اجزاء یك علامت تجارتی قرار داد:
1 - بیرق مملكتی و سلطنتی ایران و هر بیرق دیگری كه دولت ایران استعمال آن را به طور علامت تجارتی منع كند - علامت شیر و خورشید -‌نشانها - مدالها و انگهای دولت ایران.
2 - تمثال پادشاه و ولیعهد مگر با اجازه مخصوص.
3 - كلمات و یا عباراتی كه موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد از قبیل شاهنشاهی - سلطنتی - دولتی و امثال آن.
4 - علامات مؤسسات رسمی مانند شیر و خورشید سرخ و صلیب احمر و نظائر آن.
5 - علائمی كه مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت باشد.
‌ماده 6 - كسی كه تقاضای ثبت علامتی را می‌نماید باید شخصاً و یا توسط وكیل ثبت آن را از شعبه مخصوصی كه در دفتر محكمه ابتدایی تهران‌برای این امر تشكیل می‌شود به موجب اظهارنامه بخواهد - این اظهارنامه باید بلافاصله بعد از تسلیم به شعبه مزبور در دفتر خاصی ثبت و در مقابل آن‌رسید داده شود.
‌ماده 7 - متصدی شعبه مزبور در ماده فوق باید تا پانزده روز از تاریخ وصول اظهارنامه و ضمائم آن تكلیف قبول یا رد آن را معین نماید.
‌در صورتی كه تقاضای ثبت رد شود علل رد باید صریحاً ذكر گردد - تقاضاكننده می‌تواند از تصمیم رد تا ده روز از تاریخ ابلاغ آن به رییس محكمه اول‌ابتدایی تهران شكایت كند - حكم محكمه قابل استیناف و تمیز خواهد بود.
‌ماده 8 - در صورتی كه تقاضای ثبت از طرف متصدی شعبه فوق‌الذكر قبول گردد و یا بعد از رد تقاضا حكم قطعی دائر به قبول آن صادر شود اداره‌ثبت اسناد تهران مكلف است تا پانزده روز از تاریخ تقدیم سواد تصمیم یا حكم قطعی علامت را به ثبت رسانیده تصدیق رسمی ثبت را به تقاضاكننده‌بدهد.
‌ماده 9 - در موارد ذیل متصدی شعبه مذكور در ماده 6 تقاضای ثبت را رد خواهد كرد:
1 - در صورتی كه علامت مخالف مقررات قانون باشد.
2 - در صورتی كه علامت قبلاً به اسم دیگری ثبت شده و یا شباهت علامت یا علامت دیگری كه ثبت شده است به اندازه باشد كه مصرف‌كنندگان‌عادی یعنی اشخاصی را كه اطلاعات مخصوصی ندارند به اشتباه بیندازد.
‌ماده 10 - ثبت هر علامت با قید مراتب ذیل به عمل می‌آید:
1 - تاریخ روز و ماه و سال ثبت با تمام حروف.
2 - اسم - شغل - محل اقامت و تابعیت صاحب علامت و وكیل در صورتی كه تقاضا به توسط وكیل به عمل آمده باشد.
3 - اسامی و اوصاف محصول یا طبقات محصولاتی كه علامت برای تشخیص و امتیاز آن اختیار شده.
4 - تعریف علامت به طور اجمال با تعیین اجزایی كه تقاضاكننده می‌خواهد حق استعمال انحصاری آن را برای خود تخصیص دهد.
5 - حق‌الثبتی كه اخذ می‌شود.
‌ماده 11 - هر تغییری كه در خود علامت و یا در نوع محصولاتی كه علامت برای تشخیص و امتیاز آن به كار می‌رود داده شود باید مطابق مقررات‌این قانون جداگانه به ثبت برسد و الا قابل حمایت نخواهد بود.
‌ماده 12 - علامت تجارتی قابل نقل و انتقال است ولی انتقال آن در مقابل اشخاص ثالث وقتی معتبر خواهد بود كه موافق مقررات این قانون به ثبت‌رسیده باشد.
‌ماده 13 - ثبت هر علامت و هر تغییری كه مطابق این قانون باید به ثبت برسد تا پانزده روز از تاریخ ثبت توسط اداره ثبت اسناد تهران به خرج‌تقاضاكننده در مجله رسمی وزارت عدلیه اعلان خواهد شد.
‌ماده 14 - علاماتی كه ثبت شده باشند از تاریخ تسلیم اظهارنامه حمایت خواهند شد و مدت اعتبار ثبت علامت ده سال است ولی صاحب علامت‌می‌تواند تقاضای تجدید ثبت نماید در این صورت حق استعمال انحصاری ده سال دیگر با صاحب علامت خواهد بود و به همین طریق هر تجدید ثبت‌حق مزبور را برای ده سال تضمین می‌نماید.
‌ماده 15 - حقی كه برای ثبت علامت اخذ می‌شود به قرار ذیل است:
1 - برای اظهارنامه ثبت دو ریال طلا.
2 - برای ثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول یك پهلوی.
3 - برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد علاوه بر حق‌الثبت علامت پنج ریال طلا.
‌ماده 16 - اشخاص ذیل می‌توانند نسبت به علامتی كه تقاضای ثبت آن شده یا به ثبت رسیده است اعتراض كنند:
1 - كسانی كه آن علامت را علامت تجارتی خود می‌دانند.
2 - كسانی كه آن علامت با علامت آنها به اندازه شباهت دارد كه مصرف‌كنندگان عادی را به اشتباه می‌اندازد.
‌در هر یك از دو صورت فوق‌الذكر اگر معترض كسی باشد كه علامت قبلاً به اسم او ثبت نشده است باید در حین اعتراض برای علامت خود مطابق‌مقررات این قانون تقاضای ثبت كرده حق‌الثبت و تمام مخارج مربوطه به آن را قبلاً تأدیه نماید - در مورد كسانی كه مؤسسه آنها در خارج از ایران واقع‌است حق اعتراض مشروط به شرط معامله متقابله مذكوره در فقره دوم ماده 4 می‌باشد.
‌ماده 17 - اگر اعتراض قبل از آنكه علامت معترض‌علیه به ثبت رسیده باشد به عمل آید باید به ترتیب و در موعدی كه در نظامنامه مذكور در ماده 23‌مقرر می‌شود به تقاضاكننده ثبت علامت ابلاغ گردد تا در صورتی كه به اعتراض تسلیم نشده و تقاضای خود را مسترد ننمود معترض در مدت مقرر در‌نظامنامه فوق‌الذكر به محكمه ابتدایی تهران رجوع كند - در مورد این ماده عملیات راجعه به ثبت متوقف خواهد ماند لیكن هر گاه معترض در ظرف‌مدتی كه به موجب نظامنامه مذكور فوق مقرر می‌شود به محكمه رجوع ننمود و یا بعد از رجوع دعوای خود را تعقیب نكرد علامت به اسم معترض‌علیه‌ثبت و وجوهی كه معترض تأدیه نموده به نفع دولت ضبط خواهد شد.
‌ماده 18 - هر گاه اعتراض راجع به علامت ثبت شده باشد معترض باید مستقیماً در محكمه ابتدایی تهران اقامه دعوی كرده و ابطال ثبت را تقاضا‌نماید.
‌ماده 19 - جز در مواردی كه به موجب نظامنامه‌های وزارت عدلیه استثناء شود اصول رسیدگی مطابق اصول محاكمات تجارتی است و در هر حال‌حكم محكمه در حدود قوانین قابل استیناف و تمیز خواهد بود.
‌تبصره - مفاد حكم قطعی باید به خرج محكوم‌له در مجله رسمی وزارت عدلیه و یكی از جراید یومیه تهران منتشر شود - محكوم‌له می‌تواند‌مخارج مزبور را در جزء خسارت از محكوم‌علیه مطالبه نماید.
‌ماده 20 - هر گاه معترض ثابت كند كه نسبت به علامت به واسطه سابقه استعمال مستمر قبل از تقاضای ثبت حق تقدم داشته محكمه حكم خواهد‌داد كه آن علامت به اسم معترض ثبت شود و اگر علامت مورد اعتراض قبلاً در اداره ثبت اسناد به ثبت رسیده باشد محكمه حكم خواهد داد كه ثبت‌سابق ابطال و علامت به نام معترض ثبت گردد.
‌ماده 21 - ترتیبات مقرره فوق در موردی نیز رعایت خواهد شد كه اعتراض راجع به ثبت انتقال علامت یا به ثبت تغییر خود علامت و یا راجع به‌ثبت تغییر محصولاتی باشد كه علامت برای تشخیص و امتیاز آن به كار می‌رود.
‌ماده 22 - كسی كه نسبت به ثبت‌های راجع به علامتی از تاریخ ثبت تا سه سال اعتراض نكرده باشد دیگر نمی‌تواند نسبت به ثبت آن اعتراض نماید‌مگر اینكه ثابت كند معترض‌علیه در حین ثبت عالم بوده است به اینكه علامت را خود معترض یا كسی كه به معترض علامت را انتقال داده قبلاً به طور‌مستمر استعمال كرده ولی هر گاه معترض‌علیه ثابت نماید كه معترض قبل از انقضاء مدت سه سال فوق از ثبت علامت اطلاع داشته است اعتراض‌معترض پذیرفته نخواهد شد.
‌ماده 23 - برای اجرای مقررات این فصل نظامنامه‌های لازمه از طرف وزارت عدلیه تنظیم خواهد شد - در نظامنامه‌های مزبور تكلیف نكات ذیل‌باید صراحتاً تعیین شود:
1) طرز تنظیم اظهارنامه.
2) اسناد و اوراقی كه باید عین یا سواد یا ترجمه مصدق آن و همچنین كلیشه یا كلیشه‌هایی كه باید ضمیمه اظهارنامه بشود.
3) طبقه‌بندی محصولات.
4) موافق چه ترتیب علامت به ثبت خواهد رسید.
5) مراتبی كه باید در اظهارنامه راجع به ثبت انتقال علامت و یا راجع به تغییر در علامت و یا در محصولی كه علامت راجع به آن است قید شود.
6) اعلاناتی كه باید راجع به علامت در مجله رسمی منتشر شود و میزان خرج اعلانات.
7) اصول رسیدگی محاكم در مورد مذكور در مواد 7 و 19.
8) ترتیبی كه مطابق آن كلیه ابلاغات مربوطه به علامات تجارتی باید به عمل آید.
9) تعرفه ترجمه و تصدیق صحت ترجمه.
‌ماده 24 - ثبت علامات متعلق به كسانی كه در ایران دارای مؤسسات صنعتی و تجارتی یا فلاحتی بوده و مطابق قانون علائم صنعتی (‌مصوب نهم‌فروردین 1304) به عمل آمده است برای بقیه مدت ده سال مقرر در قانون مزبور به اعتبار خود باقی است.
‌ماده 25 - كسانی كه مؤسسات تجارتی - صنعتی یا فلاحتی آنان در خارج ایران بوده و مطابق قانون نهم فروردین ماه 1304 علامت خود را به ثبت‌رسانیده باشند یا تقاضای ثبت كرده ولی علامت آنها به ثبت نرسیده و بعد از تاریخ اجرای این قانون به ثبت برسد در صورتی از مزایای این قانون برای‌بقیه مدت ده سال بهره‌مند خواهند شد كه مملكتی كه مؤسسات آنها در آنجا است به موجب عهدنامه یا قوانین داخلی خود از علائم تجارتی ایران‌حمایت نمایند.
‌فصل دوم - ثبت اختراع
‌ماده 26 - هر قسم اكتشاف یا اختراع جدید در شعب مختلفه صنعتی یا فلاحتی به كاشف یا مخترع آن حق انحصاری می‌دهد كه بر طبق شرایط و در‌مدت مقرره در این قانون از اكتشاف یا اختراع خود استفاده نماید مشروط بر این كه اكتشاف یا اختراع مزبور مطابق مقررات این قانون در اداره ثبت اسناد‌تهران به ثبت رسیده باشد.
‌نوشته كه در این مورد اداره ثبت اسناد تهران می‌دهد ورقه اختراع نامیده می‌شود.
‌ماده 27 - هر كس مدعی یكی از امور ذیل باشد می‌تواند تقاضای ثبت نماید:
1 - ابداع هر محصول صنعتی جدید.
2 - كشف هر وسیله جدید یا اعمال وسائل موجوده به طریق جدید برای تحصیل یك نتیجه یا محصول صنعتی یا فلاحتی.
‌ماده 28 - برای امور ذیل نمی‌توان تقاضای ثبت نمود:
1) نقشه‌های مالی.
2) هر اختراع یا تكمیلی كه مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت یا مخالف حفظ‌الصحه عمومی باشد.
3) فرمولها و تركیبات دوایی.
‌ماده 29 - كسی كه بدواً مطابق این قانون تقاضای ثبت اختراع به نام خود می‌نماید مخترع شناخته می‌شود مگر اینكه خلاف ادعای او در محاكم‌صلاحیتدار به ثبوت برسد.
‌ماده 30 - مخترعی كه در خارج ایران برای اختراع خود مطابق قوانین محل تحصیل ورقه اختراع كرده می‌تواند در صورتی كه مدت ورقه مزبور‌منقضی نشده باشد در ایران نیز برای بقیه آن مدت تقاضای ورقه اختراع كند لیكن اگر اختراع مزبور را كسی یا مؤسسه در ایران قبل از تقاضای ثبت‌اختراع كلاً یا جزئاً به موقع عمل یا استفاده گذارده و یا مقدمات استفاده آن را تهیه كرده باشد مخترع نمی‌تواند از عملیات آن شخص یا مؤسسه جلوگیری‌كند.
‌ماده 31 - مفاد مواد 6 و 7 و 8 این قانون در مورد تقاضای ثبت اختراع نیز رعایت خواهد شد.
‌ماده 32 - اظهارنامه ثبت وقتی قبول می‌شود كه مخترع یا نماینده او پنج ریال طلا برای اظهارنامه و لااقل حق‌الثبتی را كه به موجب ماده 34 برای‌سال اول مقرر است نقداً تأدیه نماید.
‌حقی كه برای اظهارنامه اخذ می‌شود در هیچ مورد مسترد نخواهد شد.
‌ماده 33 - مدت اعتبار ورقه اختراع به تقاضای مخترع 5 یا 10 یا 15 و یا منتهی 20 سال خواهد بود - در مدت مزبور كه باید صراحتاً در ورقه اختراع‌قید شود مخترع یا قائم‌مقام قانونی او حق انحصاری ساخت یا فروش یا اعمال و یا استفاده از اختراع خود را خواهد داشت.
‌ماده 34 - برای ثبت اختراع حق‌الثبت به طریق ذیل اخذ می‌شود:
‌برای پنج سال اول از قرار سالی 10 ریال طلا.
‌برای پنج سال دوم از قرار سالی 20 ریال طلا.
‌برای پنج سال سوم از قرار سالی 30 ریال طلا.
‌برای پنج سال چهارم از قرار سالی 40 ریال طلا.
‌ممكن است تمام یا بعضی از اقساط سنواتی فوق را در حین صدور ورقه اختراع دفعتاً تأدیه نمود در این صورت اگر پنج قسط دفعتاً تأدیه شود پنج درصد5% و اگر ده قسط تأدیه شود ده درصد 10% و اگر پانزده قسط تأدیه شود پانزده درصد 15% و اگر بیست قسط تأدیه شود بیست درصد 20% تخفیف داده‌می‌شود.
‌ماده 35 - قسط هر سال اگر قبلاً تأدیه نشده باشد باید در ظرف سه ماه اول همان سال تأدیه گردد و الا ثبت اختراع از درجه اعتبار ساقط خواهد شد.
‌هر گاه در ظرف سه ماه دوم سال صاحب ورقه دو برابر حقی را كه متعلق به آن سال است تأدیه نماید ثبت اختراع به اعتبار خود باقی خواهد بود.
‌ماده 36 - ورقه اختراع به هیچ وجه برای قابل استفاده بودن و یا جدید بودن و یا حقیقی بودن اختراع سندیت ندارد و همچنین ورقه مزبور به هیچ‌وجه دلالت بر این نمی‌كند كه تقاضاكننده یا موكل او مخترع واقعی می‌باشد و یا شرح اختراع و یا نقشه‌های آن صحیح است و اشخاص ذینفع می‌توانند‌نسبت به موارد مزبوره در محكمه ابتدایی تهران اقامه دعوی كرده خلاف آن را ثابت نمایند.
‌ماده 37 - در موارد ذیل هر ذینفعی می‌تواند به محكمه ابتدایی تهران رجوع كرده و تقاضای صدور حكم بطلان ورقه اختراع را بنماید:
1 - وقتی كه اختراع اختراع جدید نیست.
2 - وقتی كه ورقه اختراع مخالف مقررات ماده 28 صادر شده باشد.
3 - وقتی كه اختراع مربوط به طریقه‌های علمی صرف بوده و عملاً قابل استفاده صنعتی یا فلاحتی نباشد.
4 - وقتی كه پنج سال از تاریخ صدور ورقه اختراع گذشته و اختراع به موقع استفاده عملی گذاشته نشده باشد.
‌تبصره - هر اختراع یا هر تكمیل اختراع موجودی كه قبل از تاریخ تقاضای ثبت خواه در ایران و خواه در خارجه در نوشتجات یا نشریاتی كه در‌دسترس عموم است شرح و یا نقشه آن منتشر شده و یا به مورد عمل یا استفاده گذارده شده باشد اختراع جدید محسوب نمی‌گردد.
‌ماده 38 - در مورد مواد 36 و 37 مفاد ماده 19 لازم‌الرعایه خواهد بود.
‌ماده 39 - دارنده ورقه اختراع می‌تواند ملكیت یا حق استفاده از موضوع اختراع خود را كلاً یا جزئاً به هر طریقی كه بخواهد به دیگری منتقل نماید.
‌هر گاه ورقه اختراع ارثاً منتقل شده باشد مالك جدید وقتی می‌تواند از مزایای این قانون بهره‌مند شود كه این انتقال را به ثبت برساند.
‌ماده 40 - هر گونه معامله راجع به ورقه اختراع باید به موجب سند رسمی به عمل آمده و در دفتر ثبت اختراعات نیز ثبت شود و الا آن معامله‌نسبت به اشخاص ثالث معتبر نخواهد بود.
‌هر گاه معامله در خارج ایران واقع گردد آن معامله در ایران نسبت به اشخاص ثالث وقتی معتبر خواهد بود كه در اداره ثبت اسناد تهران ثبت شده باشد.
‌ماده 41 - حق‌الثبت معاملات و انتقالات مذكور در دو ماده فوق را وزارت عدلیه مطابق نظامنامه معین خواهد كرد لیكن در هر حال نباید از دو‌پهلوی تجاوز نماید.
‌ماده 42 - مراجعه به كلیه اسناد و اوراق مربوط به ثبت هر اختراع پس از صدور ورقه اختراع آزاد است و هر كس می‌تواند از اسناد و اوراق مربوط به‌ورقه اختراع یا معاملات راجعه به آن با تأدیه حقی كه به موجب نظامنامه معین خواهد شد سواد مصدق تحصیل كند.
‌ماده 43 - دارنده هر ورقه اختراع یا قائم‌مقام قانونی او می‌تواند در تمام مدت اعتبار ورقه مزبور هر تغییری را كه در اختراع خود داده باشد مطابق‌مقررات این قانون به ثبت رساند - حق‌الثبت هر تغییر ده ریال طلا خواهد بود.
‌ماده 44 - نسبت به اتباع خارجه كه در ایران تقاضای ثبت اختراع نموده و اقامتگاه آنان در ایران نباشد مقررات عهدنامه كه با دولت متبوع آنها منعقد‌شده باشد مرعی خواهد بود و اگر عهدنامه نباشد معامله متقابله خواهد شد.
‌ماده 45 - وزارت عدلیه نظامنامه‌های مربوطه به اجرای این فصل را تنظیم خواهد نمود - در نظامنامه‌های مزبور باید تكلیف نكات ذیل صریحاً‌معین گردد:
1 - طرز تنظیم اظهارنامه ثبت.
2 - اسناد و اوراقی كه باید عین یا سواد یا ترجمه مصدق آنها ضمیمه اظهارنامه شود.
3 - تعرفه انتشارات در مجله رسمی و تعرفه ترجمه و تصدیق صحت ترجمه.
4 - ترتیبی كه مطابق آن كلیه ابلاغات مربوط به ثبت اختراع باید به عمل آید.
‌فصل سوم - مقررات مشتركه
‌ماده 46 - رسیدگی به دعاوی حقوقی یا جزایی مربوط به اختراع یا علامات تجارتی در محاكم تهران به عمل خواهد آمد اگر چه در مورد دعاوی‌جزایی جرم در خارج تهران واقع یا كشف و یا متهم در خارج تهران دستگیر شده باشد كه در این موارد تحقیقات مقدماتی در محل وقوع یا كشف جرم یا‌دستگیری متهم به عمل آمده و دوسیه برای رسیدگی به محاكم تهران ارجاع می‌شود.
‌ماده 47 - اگر در ضمن رسیدگی جزایی متهم برای دفاع خود موضوع مالكیت علامت تجارتی یا اختراع را مطرح كند خود محكمه جزا باید در این‌موضوع نیز رسیدگی نماید.
‌ماده 48 - طرق تأمین دلیل - موارد ترتیب توقیف محصولاتی كه مخالف حق حاصل از ثبت علامات تجارتی یا حق اختراع باشد و همچنین‌موعدی كه اگر بعد از تأمین یا توقیف اقامه دعوی نشود تأمین یا توقیف باطل می‌گردد به موجب نظامنامه‌هایی كه از طرف وزارت عدلیه تنظیم می‌شود‌معین خواهد شد اعم از اینكه مطابق نظامنامه‌های مزبور مراجعی كه برای انجام این امور معین می‌شود مقامات قضایی باشد یا مأمورین كشوری از قبیل‌مأمورین گمرك و غیر آنها.
‌ماده 49 - در مورد خساراتی كه خواه از مجرای حقوقی و خواه از مجرای جزایی در دعاوی مربوطه به اختراعات و علائم تجارتی مطالبه می‌شود‌خسارات شامل ضررهای وارده و منافعی خواهد بود كه طرف از آن محروم شده است.
‌ماده 50 - قانون نهم فروردین ماه 1304 راجع به علائم تجارتی و صنعتی نسخ و این قانون از 15 تیر ماه 1310 به موقع اجرا گذارده می‌شود.
‌ماده 51 - وزارت عدلیه مأمور اجرای این قانون است.
‌چون به موجب قانون بیست و چهارم فروردین ماه 1310 (‌وزیر عدلیه مجاز است كلیه لوایح قانونی را كه به مجلس شورای ملی پیشنهاد می‌نماید پس‌از تصویب كمیسیون فعلی قوانین عدلیه به موقع اجرا گذارده و پس از آزمایش آنها در عمل نواقصی را كه در ضمن جریان ممكن است معلوم شود رفع و‌قوانین مزبوره را تكمیل نموده ثانیاً برای تصویب به مجلس شورای ملی پیشنهاد نماید) علیهذا (‌قانون ثبت علائم و اختراعات) مشتمل بر پنجاه و یك‌ماده كه در تاریخ اول تیر ماه یك هزار و سیصد و ده شمسی به تصویب كمیسیون قوانین عدلیه مجلس شورای ملی رسیده است قابل اجراست.
‌رییس مجلس شورای ملی - دادگر


حقوق تجارت